Η μητρότητα: όταν η γυναίκα ανακαλύπτει ξανά τον εαυτό της

Η γέννηση ενός παιδιού είναι μια στιγμή γεμάτη χαρά, αλλά και μια βαθιά μεταμόρφωση που συχνά παραβλέπεται. Δεν σε προετοιμάζουν για την αίσθηση της αποξένωσης, για το πώς χάνεις κομμάτια του εαυτού σου και προσπαθείς να βρεις ποια είσαι τώρα.

Η matrescence: μια νέα φάση της ζωής

Υπάρχει ένας όρος για αυτή την κατάσταση: matrescence. Δεν είναι απλώς η διαδικασία της μητρότητας, αλλά η βαθιά σωματική, συναισθηματική, ορμονική και ταυτότική αλλαγή που συμβαίνει όταν αποκτάς ένα παιδί. Η ανθρωπολόγος Dana Raphael, το 1970, έδωσε ένα όνομα σε αυτό το φαινόμενο, και πλέον αρχίζει να γίνεται ευρύτερα γνωστό.

Η λέξη αυτή έχει κατασκευαστεί για να θυμίζει την εφηβεία, καθώς οι δύο φάσεις έχουν πολλά κοινά. Σκεφτείτε την εφηβεία: ορμονική ανωμαλία, αλλαγή σώματος, μεταβαλλόμενη αίσθηση του εαυτού, έντονα συναισθήματα που έρχονται ξαφνικά. Δίνουμε στα εφήβους χρόνια και υπομονή για να περάσουν από αυτή τη φάση. Η matrescence είναι όλα αυτά, συμπυκνωμένα σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα, ενώ ταυτόχρονα φροντίζεις ένα νεογέννητο με ελάχιστο ύπνο. Δεν χρειάζεται να πούμε πως αυτό μπορεί να είναι εξουθενωτικό.

Γιατί νιώθεις αποπροσανατολισμένη;

Το πιο δύσκολο κομμάτι της matrescence είναι αυτή η ενδιάμεση κατάσταση. Δεν είσαι η γυναίκα που ήσουν πριν το μωρό σου, αλλά ούτε και έχεις γίνει πλήρως η μητέρα που είσαι σε εξέλιξη. Κρατάς δύο εκδοχές του εαυτού σου ταυτόχρονα, και καμία δεν αισθάνεται αρκετά σταθερή.

Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί ως μια ήσυχη θλίψη για την παλιά σου ζωή, ακόμα και όταν δεν θα άλλαζες την απόφασή σου για τίποτα. Μπορεί να σου λείπει η δουλειά σου, η αυθορμησία σου, οι φιλίες σου, ο δικός σου αδιάκοπος χρόνος, ενώ ταυτόχρονα αγαπάς το μωρό σου με όλη σου την καρδιά. Αυτά τα συναισθήματα δεν είναι σημάδι μετάνοιας. Είναι σημάδι μετάβασης. Η απώλεια είναι πραγματική, και η ονομασία της ειλικρινά την ελαφρύνει, αντί να την επιβαρύνει.

Ο εγκέφαλός σου αναδιοργανώνεται

Εδώ είναι το σημείο που ίσως νιώσεις λιγότερη μόνη και περισσότερο θαυμασμένη για τον εαυτό σου. Η matrescence δεν είναι μόνο μια αίσθηση. Είναι ορατή στον εγκέφαλο. Ερευνητές με εγκεφαλικά σαρώσεις έχουν διαπιστώσει ότι η εγκυμοσύνη αναδιαμορφώνει πραγματικά τον εγκέφαλο της μητέρας, με αλλαγές τόσο συνεπείς ώστε ένας υπολογιστής θα μπορούσε να αναγνωρίσει ποιες γυναίκες είχαν κάνει παιδιά απλώς κοιτάζοντας τις σαρώσεις.

Για πολύ καιρό, αυτά τα ευρήματα παρερμηνεύτηκαν ως «μυαλό μαμάς», η ιδέα ότι η εγκυμοσύνη σε κάνει ξεχασιάρα ή λιγότερο οξυδερκή. Η έρευνα λέει το αντίθετο. Αυτές οι αλλαγές δεν είναι ζημιά. Είναι ο εγκέφαλός σου που απλοποιείται και εξειδικεύεται, το ίδιο είδος αποτελεσματικού ανασχηματισμού που συμβαίνει στον εγκέφαλο των εφήβων, για να σε βοηθήσει να διαβάζεις το μωρό σου, να δημιουργείς δεσμό και να ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του. Σημαντικό είναι ότι οι μητέρες σε αυτές τις μελέτες δεν έδειξαν καμία μείωση στη μνήμη. Ο εγκέφαλός σου δεν γίνεται χειρότερος. Αναδιοργανώνεται για μία από τις πιο απαιτητικές και σημαντικές δουλειές που υπάρχουν.

Πώς να περνάς περισσότερο απαλά

Η matrescence είναι μια μετάβαση, όχι μια μόνιμη κατάσταση. Οι περισσότερες μητέρες αισθάνονται περισσότερο σαν τον εαυτό τους, μια νέα εκδοχή του εαυτού τους, κάπου μέσα στο πρώτο ή δύο χρόνια. Το καλό είναι ότι το πώς θα περάσεις από αυτήν δεν είναι εντελώς στα χέρια σου.

Μικρά πράγματα βοηθούν πραγματικά. Δώσε στον εαυτό σου την ίδια χάρη που θα έδινες σε έναν έφηβο. Δεν χρειάζεται να έχεις βρει λύσεις και δεν χρειάζεται να αισθάνεσαι σαν τον εαυτό σου αμέσως. Βρες άλλες μητέρες που καταλαβαίνουν. Πόσο δύσκολη είναι η matrescence λόγω της σιωπής γύρω από αυτήν. Η συζήτηση με άλλες μητέρες που αισθάνονται το ίδιο αίσθημα ενδιάμεσου είναι μεγάλη ανακούφιση.

Αφήστε την ψευδαίσθηση της εύκολης μητρότητας. Η εικόνα της μητέρας που τα κάνει όλα με ευκολία δεν είναι αληθινή. Το να το απαιτείς από τον εαυτό σου κάνει τη μετάβαση πιο μοναχική.

Και αν πάρεις ένα πράγμα από αυτό το άρθρο, πάρε αυτό: Κράτησε ένα μικρό νήμα με αυτό που ήσουν. Ένα άλμπουμ στο περπάτημα. Ένα κεφάλαιο πριν τον ύπνο. Ένας καφές όπου κανείς δεν λέει τη λέξη «μωρό». Αυτό δεν είναι χάσιμο χρόνου, και δεν είναι μια ανάπαυλα που πρέπει να κερδίσεις. Είναι ένας από τους πιο απλούς τρόπους να αισθάνεσαι περισσότερο σαν τον εαυτό σου, γρηγορότερα. Η εκδοχή του εαυτού σου από πριν δεν έχει χαθεί. Είναι μέρος αυτού που γίνεσαι, και μικρές στιγμές σαν αυτές είναι ο τρόπος με τον οποίο την κουβαλάς μαζί σου.

Πότε να ζητήσεις περισσότερη υποστήριξη

Η matrescence είναι μια φυσιολογική μετάβαση, αλλά μπορεί επίσης να σε κάνει πιο ευάλωτη για κάποιο διάστημα. Εάν η θλίψη, το άγχος ή μια αίσθηση αποσύνδεσης διαρκέσει περισσότερο από μερικές εβδομάδες ή αρχίσει να δυσκολεύει την καθημερινή ζωή, αξίζει να το λάβεις σοβαρά υπόψη. Δεν σημαίνει ότι απέτυχες στη μετάβαση. Σημαίνει ότι αξίζεις υποστήριξη.

Στην Σιγκαπούρη, μπορείς να μιλήσεις με τον γενικό σου γιατρό, να επικοινωνήσεις με το KK Women’s and Children’s Hospital, το οποίο διαθέτει μια υπηρεσία ψυχικής ευεξίας για γυναίκες, ή να επικοινωνήσεις με μια γραμμή υποστήριξης για λεχών.

Ζητώντας βοήθεια νωρίς, μπορείς να ελαφρύνεις το φορτίο πολύ πριν αυτό βαθαίνει.

Μια ήπια υπενθύμιση: Η αποπροσανατολισμός που αισθάνεσαι δεν είναι σημάδι ότι κάτι έχει πάει στραβά. Είναι η αίσθηση ενός συνηθισμένου, βαθύτατου μετασχηματισμού από τον οποίο περνά σχεδόν κάθε μητέρα, συχνά χωρίς να το ονομάζει κανείς. Τώρα έχεις το όνομα. Είσαι στη matrescence σου. Και όπως κάθε μετάβαση πριν από αυτήν, θα βγεις από την άλλη πλευρά πιο πλήρης ο εαυτός σου, όχι λιγότερο.